نبوّت انبائی
نبوّت إنبائی یا نبوّت مقامی ، عبارت از إنباء و إخبار معارف و حقائق الهیّه است ؛ یعنی ولیّ در مقام فنای فی الله بر حقائق و معارف الهیّه اطلاع یافته و چون از گلشن راز باز آمد از آن حقائق خبر می دهد . لذا جناب رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم خطاب به أمیرالمونین علیه السلام می فرماید : «إنّک تسمع ما أسمع و تری ما أری أنّک لست بنبیّ و لکنّک لوزیرٌ و إنّک لعلی خیرٍ.»
شرح رساله ی انسان کامل از دیدگاه نهج البلاغه /استاد صمدی آملی/انتشارات روح و ریحان/1389/ ص 400
خواهش می کنم.
متاسفانه چندی پیش هم این مشکل برای حقیر اتفاق افتاد.
شماره نمی آمد.
اما از دیروز مشکل حل شد.حال شما هم امتحان فرمایید.
یا اگر چیزی درونش بنویسید بلکه شماره ها آید.
یا از مرورگر اکسپلورر استفاده کنید.
اما در خصوص پاسخ شما:
خود حضرت علامه اینها را براهینی بر وحدت شخصی می داند و نه تشکیکی
و وحدت تشکیکی را به تعبیری می فرمایند که مدعای اهل عرفان را تامین
نمی کند و صراحتا برهان صدیقین علامه را متفاوت با وحدت تشکیکی ای
که صدرا در ابتدا ذکر می کند می داند.
این نظر علامه بود اما برای قضاوت باید خود شخص به یقین برسد و الحمد
لله شما هم اهل تقلید کورکورانه نیستید و این بسیار خوب است و این
مسئله باید در مباحثه عقلانی مبرهن شود.
اما دلیلتان را بفرمایید استفاده می کنیم.
الحمد لله خود حقیر هم چندان اهل تعصب نیستم و آنچه هست را باید
گفت دیگر.آن قدر این مسئله در فتوحات و فصوص ذکر شده که دیگر
نیاز به بیان حقیر هم نبود و اظهر من الشمس است.
بهترین منبع برای این مطلب کتاب وحدت وجود به روایت ابن عربی و اکهارت
تالیف دکتر قاسم کاکایی است که در نوع خود بی نظیر است.
اما همانطور که ما شیخ اکبر را هم معصوم نمی دانیم با جزمیت از اول
قضاوت نمی کنیم که را برهان بسته است.از سوی دیگر صدرائیان تاکید
بسیاری بر برهانی شدن این مسئله داشته اند و دارند.
اگر اجازه بفرمایید این بحث را هم در وبلاگ کپی کنم تا در سیر بحث
برای کاربران دیگر وقفه ای ایجاد نشود.
ارادتمند